Het is zondag 13 juli 2025 en vandaag moeten we al vroeg in de auto naar Sambeek. Vanaf 10:00 uur verzamelen bij de kerk. Als Brabander komen dit soort ‘afspraakjes’ mij bekend voor. Maar tijden zijn veranderd, de afspraakjes ook en ik als persoon… ik ben zeker ook veranderd door de tijd heen, met alle uitdagingen en beperkingen die op mijn pad zijn gekomen, waarvan de grootste handicap: het verlies van mijn lieffie is. Dat verlies, gemis en verdriet is wat ons als ‘lotgenoten’ naar elkaar gedreven heeft.

Karin van den Hoven en Wilma Willemen hebben de spreekwoordelijke koe bij de horens gevat en een uitje voor “DE COLLEGA’s” in elkaar gezet. Bij het oprijden van de parkeerterrein wordt ik al direct gespot door Karin en al spoedig lopen we gezamenlijk op naar de overkant, waar in de voormalige kerk een uitbater is gevestigd: “Duvelshof”. Bij de naamstelling hiervan zou ik in eerste instantie niet aan een kerk denken ????. De kerk heeft haar functie verloren en een nieuwe inrichting en plaats in de lokale gemeenschap verkregen. Na een kop koffie en een worstenbroodje krijgen we spontaan een rondleiding in de kerk aangeboden. Complimenten voor de vele vrijwilligers die met zoveel mogelijk behoud van authentieke elementen, het gebouw ‘een tweede kans’ hebben gegeven.

Om circa 11:00 uur komen we in beweging en gaan op weg via de Maasheggen naar de rivier. Een aantal minder-goed-lopenden vinden met elkaar vier wielen en laten zich rijden naar de afgesproken plek.

Eenmaal gearriveerd bij de rivier worden we al opgewacht door de gids. Een energieke man, die overigens al psychisch in de startblokken staat om de 4-daagse mee te lopen; 30 km per dag, weet van wanten en vertelt interessante weetjes over de atoombunker, het verschil tussen stuw en sluis, alsook de werking hiervan. Al pratende en uitleggende is hij en zijn wij met hem, bij de rivier aanbeland en zien hoe een schip en een keten van scouting-bootjes zich klaarmaken om eens (stevig) te worden geschud. Ze moeten omhoog gebracht worden, voordat ze stroomopwaarts verder konden. Na een gedegen uitleg gaan we bijgespijkerd op de weg terug. Nog maar net begonnen aan de wandeling schudde een donkere wolk eens aan haar rokken en vielen er wat druppels naar beneden. Maar dat mocht ons niet deren en echt nat zijn we er ook niet van geworden. Zo snel als het buitje opkwam, zo verdween het ook weer.

Aangekomen bij het parkeerterrein stappen we elk weer in ons eigen autootje en gaan achter Wilma en Karin aan naar de volgende locatie: Brasserie “De Bock” te Boxmeer. Daar hebben we nagepraat en heerlijk gelunched. En daarmee hebben we met elkaar de dag afgesloten en kon een ieder weer huiswaarts. Dank voor de gastvrije ontvangst, de goede gesprekken, en fijne contacten.

Met hartelijke groet,

Erwin Meijer